2005/Sep/10

สืบเนื่องมาจากมีอยู่ช่วงหนึ่ง ไปที่ไดไหน ๆ ก้อเห็น แฟนฉัน กะลังฟีเวอร์

ใคร ๆ ก้อพูดถึงหนังแฟนฉัน และ แฟนฉันตัวจิง รวมไปถึงทำธีม

ในสไตล์แฟนฉัน พะยูนน้อยก้อกลัวไม่เกาะติดสถานการณ์

ก้อเลยงัดเอา สามีฉัน มานำเสนอกันบ้าง ฮี่ๆๆๆ

นี่ไงเพื่อนเกลอ รูปเธอ สามีฉัน (เอิ้กกกกก............)

ใครที่อ่านไดพะยูนน้อยบ่อย ๆ คงได้รู้จักคุณสามีกันแล้ว

จากการที่พะยูนน้อยเอามาเมาส์ มาเผา มาโม้ อยู่เป็นประจำ

โดยทั้งนี้ทั้งนั้นก้อได้บอกกล่าวเจ้าตัวเค้าทุกครั้งนะคะ

บางครั้งก้อมา(ทำเป็น)อ่านที่พะยูนน้อยเขียนไว้อีกตะหาก

อย่าเข้าใจผิดว่าคุณสามี มีความสามารถขั้นสูงขนาด

อ่านภาษาไทยได้นะคะ มั่วค่ะ มั่ว

นอกจากจะทำมั่วอ่านภาษาไทยออกแล้ว

ยังทำมั่ว(จะ)เขียนภาษาไทยได้อีกค่ะ

จากการขอแจม MSN เวลาที่พะยูนน้อยไม่อยู่ที่หน้าจอ

แต่ก้อทำไม่ได้ค่ะ เพราะคีย์บอร์ดไม่ใช่แป้นไทย

แต่ถึงจะใช่ ก้อคงพิมพ์คำว่า"ผม" ได้คำเดียวแหละค่ะ

เหอๆ

แต่ไหน ๆ ท่านอยากจะมั่วแล้ว ท่านก้อมิได้ละความพยายาม

พิมพ์ไทยไม่ได้ คาราโอเกะก้อได้ฟะ

เมาส์เรื่องคุณสามีมาก้อเยอะแล้ว วันนี้ก้อจะยังเมาส์คุณสามีอยู่ดี

แต่เอาเป็นเรื่องก่อนที่ท่านจะผันตัวมาเป็น สามีฉัน ละกันนะคะ อิอิ

เกริ่นก่อนว่า พะยูนน้อยกะคุณสามีเนี่ย ทำงานบริษัทเดียวกัน

แต่ว่าคนละประเทศ บริษัทที่ทำงานเนี่ยเป็นของคนเกาหลี (เดากันเองเด้อ)

แผนกเดียวกันคือ ตู้เย็น ตะนี้มีโปรเจคตู้เย็นรุ่นใหม่ที่ไทย คนเกาหลี

กลุ่มนึงก้อเลยต้องไปทำงานที่ไทย หนึ่งในนั้นก้อมีคุณสามีด้วย

ไอ้ตอนแรกที่เจอกันเนี่ยนะ พะยูนน้อยไม่ชอบขี้หน้าท่านเท่าไหร่

เห็นหน้าท่านทีไร ต้องรู้สึกว่าไอ้บ้าตัณหาเดินมาอีกแล้วทุกที

เพราะมีพี่คนนึงจะเล่าถึงคุณสามีว่า ทำดรออิ้งเก่ง ร้องเพลงเก่ง หล่อ

เวลาไปเที่ยวกันนี่จะเดินไปแนะนำตัว แล้วก้อขอเบอร์สาว อะไรงี้

ส่วนใหญ่คนเกาหลีที่มาจะเดินมาคุย มาทักทาย มาเล่น มาขอกาแฟ

กับพะยูนน้อย (แผนกนี้มีแค่ 2 สาวอ่ะนะ) แต่คุณสามีไม่เคยเลยค่ะ

ไม่เคยพูดทัก ไม่เคยมองหน้า ไม่เคยเดินมาตรงพะยูนน้อยเลย

แต่จะเดินไปเล่นไปแกล้งเจ๊อีกคนนึง(แถมชอบจิ๊กของในสต็อกเจ๊ด้วย)

ถึงพะยูนน้อยจะไม่ได้สวยน่ารักอะไร แต่มันก้ออดคิดไม่ได้ว่าตานี่

ต้องไม่ใช่ผู้ชายเต็ม ๆ แหง ๆ เลย ไหนว่าเจ้าชู้ไง สงสัยจะ เกย์

ซะมากกว่าละมั้ง แถมเวลาบังเอิญหันไปมองตอนท่านเดินมาแล้ว

สบตากันพอดี ท่านจะหันหน้ากลับแบบทำเมินอ่ะ ทำเมิน ...

ชิชะ หนอยแน่ไม่มองก้อไม่มองดิฟะ ไปไกล ๆ เลยป่ะ ไอ้บ้า.......

เวลาผ่านไป พัฒนาขึ้นมาหน่อย มีมองหน้า ผงกหัวทักกันบ้าง

แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน จิง ๆ แล้วไม่เคยพูดกันเลยมากกว่านะ

จนมีวันนึง อยู่ดี ๆ ท่านก้อเดินมาเขียนอะไรยุกยิก ๆ ที่บอร์ดข้างหลัง

ตรงที่พะยูนน้อยทำงาน ไอ้เราก้อดู มานจะเขียนอารายฟะ

เห็นท่านพยายามอยู่นาน มอง ๆ ไปแล้วเหมือน ร.เรือ เขียน ๆ ลบๆ อยู่ได้

เลยถามว่าจะเขียนอะไร ด้วยความหวังดีจะสอนให้ ท่านดันมองหน้า

ลบบอร์ดซะเรียบ แล้วเดินหนีไปเฉยเลย...ฉุนดิคะ ฉุน ไอ้เดินหนีน่ะ

ไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไอ้ที่เค้าเขียนโน๊ตไว้บนบอร์ดน่ะ จะลบทำไมฟะ

เวลาผ่านไปอีกหน่อย เริ่มคุยกันละ เริ่มเล่นกันบ้างละ

คราวนี้ ท่านมาเวอร์ค่ะ ยิ้มเวอร์ เล่นเวอร์ ต่างกะไอ้เกย์เดินผ่านลิบ ๆ

วันดีคืนดี เมย์เดย์ ผู้ใช้แรงงานอย่างเราเลยได้กะตังไปเที่ยวกัน

ก้อชวนคนเกาหลีไปด้วย คุณสามีกะคนเกาหลีอีกคนนึง

พะยูนน้อยไปรับที่โรงแรมค่ะ เพราะบ้านพะยูนน้อยใกล้ที่สุด

คุณป๊าขับรถให้นั่นเป็นครั้งแรกที่คุณป๊ากะคุณสามีเจอะกัน

ตอนไปเที่ยวกันก้อสนุกดี แต่อุ๊บอิ๊บไม่เล่า เหอ ๆ

เอาเป็นว่าก้อทำให้คุยให้เล่นกันมากขึ้น

รู้จักกันมากขึ้นมานิดนึง

ข้ามไปตอนกลับบ้าน เจ๊ที่แผนกไปส่ง

คุณสามีก้อไปด้วยเพราะทางเดียวกัน พอไปถึงบ้าน เด็ดสุดค่ะ

รถเป็น 2 ประตู พะยูนน้อยนั่งฝั่งเดียวกะเจ๊ ก้อเดินลงไปกับเจ๊แก

แฟนเจ๊แกคนขับไม่ได้ลง แต่คุณสามีนั่งเบาะหลังฝั่งคนขับดันมุด

ออกมาจากรถแล้วเดินเข้าไปทักคุณป๊ากะคุณแม่เฉยเลย เหอ ๆ

แต่นั่นยังไม่คิดอะไร แค่คิดว่าตานี่ทำเป็นรู้จักมารยาทไทย

จากนั้นท่านก้อเริ่มละคะ เมล์ทักกันตอนเช้า ทำไปทำมากลายเป็น

เมล์คุยกัน ทั้งที่ทำงานห้องติดกันเนี่ยแหละ คุณสามีจะทำงานที่

ไทยแล้วก้อกลับเกาหลีสลับกันอย่างนี้ ตอนแรกคุณสามีก้อพูด

ภาษาไทยได้นิดหน่อยนะคะ ผสมกับภาษาอังกฤษน่ะ แต่พอกลับ

เกาหลีประมาณเดือนนึงคราวนี้ กลับมาท่านพูดได้เก่งขึ้นเยอะเลยค่ะ

เลยได้รู้ว่าตอนที่กลับไปเนี่ย ไปซื้อหนังสือหัดพูดภาษาไทยมาเรียน

ที่บ้านทุกวัน เคร้อ ๆ ระหว่างนี้ก้อเมล์คุยกัน MSN คุยกัน แล้วก้อ

โทรคุยกัน บ้าง.... ท่านก้อชวนไปดูหนังค่ะ อันนี้ชวนตั้งแต่ก่อนกลับ

แต่พะยูนน้อยเล่นตัว 55 ไม่ใช่ มีปัญหานิดหน่อยเลยยังไม่โอเค

คราวนี้ท่านไปนานค่ะ พอกลับมาพะยูนน้อยเลยตัดสินใจไปด้วย

ไปเป็นยังไง ......... ไม่เล่า ฮี่ๆๆๆ

ต่างคนต่างก้อยังมีพันธะมีปัญหาคาราคาซังกับคนเก่า

ต่างคนต่างมีปัญหาและเหตุผลที่จะต้องและควรจะตัดพันธะเดิมออกไป

เมื่อมาเจอกัน มันเลยมีแรงกระตุ้น แรงบันดาลใจ ให้จบเรื่องคาราคาซัง

จนได้คบกันอย่างสนิทใจ และผูกพันกันมากขึ้น

ก้อคบกันมาเรื่อย ๆ ค่ะ ไม่นานเท่าไหร่หรอก ไม่ถึงปีเลย

แต่ว่าโปรเจคเสร็จแล้ว จะต้องกลับแล้ว ก้อแปลว่าจะไม่เจอแล้ว

ทีนี้ก้อเลยต้องหาวิธีกัน พะยูนน้อยตั้งใจจะทำงานแล้วก้อไปเรียนต่อ

คุณสามีเลยเสนอให้เรียนที่เกาหลี แต่พอไปคุยกะคุณป๊ากะคุณแม่

ท่านไม่ยอมค่ะ มันไม่ดีอ่ะนะ คนจะคิดจะพูดกันไป แล้วยังไงเราก้อ

เสียทั้งขึ้นทั้งร่อง น้ำมันใกล้ไฟ ยังไงก้อติดพรึ่บพรับ ฮี่ๆๆ

พูดกันไปพูดกันมา ก้อมาลงเอยที่แต่งงานกันไปเลยละกัน

คุณสามีน่ะอยาก แต่พะยูนน้อยน่ะไม่เลยอ่ะ แบบว่า นู๋ยังเอ๊าะอยู่เลย

นู๋สาวยุคมิลเลเนียมนะเคอะ แต่งงานอะไรเร็วอย่างนี้

แต่สุดท้าย..........ก้อ แต่งไปซะแร้ว (แงๆๆๆๆๆ เอานางสาวนู๋คืนมา)

แหม เล่าไม่หนุกเลย แบบว่าพะยูนน้อยเซนเซอร์เยอะไปหน่อยอ่ะ

ไม่งั้นได้ฮากลิ้ง ได้หวาน ได้เปรี้ยว ได้เผ็ด ได้เค็ม ครบรส แน่ ๆ

เค้าทำให้ชีวิตพะยูนน้อยมีครบทุกรสได้จิง ๆ นะ

คนนี้ไง............สามีฉัน


edit @ 2005/09/10 12:25:48

Comment

Comment:

Tweet


ไม่เห็นรูปอ่ะ เสียดาย
#3 by Mita (202.44.136.50 /unknown) At 2007-09-18 16:16,
น่ารักจังเลยค่ะ นี่แหละหนา คู่แล้วย่อมไม่แคล้วกัน อิอิ
#2 by (203.113.36.12) At 2007-07-01 15:25,
ยินดีด้วยครับ
#1 by loft At 2005-09-17 15:37,